Blog

Kan niet bestaat niet

‘’Helaas, wat u zoekt bestaat niet. Dus dat kunnen we niet leveren.’’ Ik tel tot drie om te voorkomen dat ik heel boos overkom en zeg de zware mannenstem aan de andere kant nogmaals dat het toch niet zo kan zijn dat ik niet meer kan fietsen met beide jongens. Dat we vanaf nu altijd de auto moeten pakken wanneer ik met beide jongens op pad ga. “Eh, tja… nou ja…. Dat eh….. denk ik wel.” Pissig hang ik de telefoon op. Eigenlijk ben ik vooral teleurgesteld. Heerlijk in het zonnetje door het bos fietsen. Met de wind door je haren de dag beginnen en fris op school aankomen. Zou dat over een tijdje echt niet meer kunnen?

Vrijwel iedere dag zitten de jongens en ik op de fiets. Naar school, boodschappen doen, de omgeving verkennen, naar het bos…. We doen dat nu op een ouder-kind tandem. Stéan voorop en Thorben achterop in een fietsstoeltje genietend van de prachtige omgeving terwijl ik me de blubber trap (want zonder trapondersteuning…). Stéan kletst op zijn manier honderduit en ik help hem er iedere tien meter aan herinneren dat hij op een fiets zit en mee moet trappen. ‘’Nee mama, moehoe!’’ Thorben geniet in stilte achterop. Hij kijkt om zich heen en soms vergeet ik bijna dat hij achterop zit. Totdat ik zijn handen op mijn rug voel op een plek waar dat niet zou moeten kunnen. Dan heeft hij zich als een ware Houdini weer eens uit de riempjes van zijn stoeltje gewurmd en moeten we stoppen om hem weer vast te snoeren. Dit vaak tot grote ergernis van Stéan die net zo lekker aan het fietsen was. Of eigenlijk…die zich net zo lekker liet fietsen.

Thorben praat niet en reageert niet op vragen. Dat hij achter mij zit en in stilte gevaarlijke toeren uithaalt vind ik alles behalve prettig en maakt het fietsen minder ontspannen. Daarbij groeit Stéan gestaag door en kan ik inmiddels niet meer over hem heen kijken. Nu weet ik gelukkig hoe lang de fiets is en zijn we nog nergens tegen aan gebotst (scheelt dat we hier veel ruimte hebben…) maar veilig is het niet meer te noemen.

Dus belde ik met onze contactpersoon bij de gemeente voor WMO (Wet Maatschappelijke Ondersteuning) zaken. Ik deed een officiële aanvraag voor een fietsvoorziening en zou gebeld worden door de leverancier van de gemeente. Dat gebeurde binnen een week. Tja, met een aanpassing aan zijn autostoel en een aanvraag voor een nieuwe rolstoel zijn we inmiddels bekend (of berucht?!).

‘’Wat u zoekt kunnen we niet leveren.” Onze dagelijkse fietstocht zou snel tot het verleden behoren. Alleen de gedachte al om alles, maar dan ook alles met de auto te moeten doen maakte mij moedeloos. Dus sprak ik mezelf toe. Klaar met de boosheid en frustratie, tijd voor actie!

Na uren zoeken op Google was ik nog niks tegen gekomen waar wij  met zijn drieën en de rolstoel mee op pad zouden kunnen. Daarom besloot ik de verschillende merken van aangepaste fietsen een mail  te sturen. Hoopvol wachtte ik de reacties af. Maar helaas…. Allemaal mailden of belden ze met dezelfde reactie: ‘’Nee, wat u wilt kan niet/bestaat niet.’’

Tot er iemand belde van ’t Mannetje, een bedrijf dat ik ook een mail had gestuurd. Zij hadden een oplossing. Ja, het was uitzonderlijk maar niet onmogelijk! Iedereen moet kunnen fietsen. Aldus ’t Mannetje. Na een mailwisseling en een offerte naar de gemeente was het afwachten geblazen.

 ‘’Mama blij?!’’ ‘’Ja Stéan, mama is heel blij!’’ Zojuist het telefoontje gekregen waar ik al zo lang op wachtte. Het is gelukt! Ik laat Stéan een plaatje zien. Hij begint van enthousiasme te springen. ‘’Mij ook blij!’’ De aanhouder wint. Kan niet bestaat niet. Over een paar weken krijgen wij onze nieuwe fiets!

6 Reacties

  • Ine de Deugd

    YES…Leve ’t Mannetje!! “Klein in naam” maar groot in daden en hij houdt zich aan zijn slogan ‘Voor iedereen een passende fiets!’ ’t Mannetje denkt in mogelijkheden i.p.v onmogelijkheden. Een kerel naar mijn hart 😉
    En jij, lieve Femke…een top moeder, je bent een doordouwer, vechter, je geeft niet op.
    Ik ben benieuwd naar de foto’s waarop jullie met z’n drieën op de nieuwe fiets zitten.
    Liefs

  • Lenie

    Wat fijn femke, dat er een Mannetje bestaat die bereid is om met je mee te denken! Hij verdient een vette pluim
    Telkens maar weer de energie op brengen, om te vechten voor het welzijn van je jongens. Je bent een Top-moeder, maar je wordt er wel eens moe van hè. Maaaaar… ook dit is weer gelukt, en je bent er net als Stéan, blij van!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *