Blog

Gouden randje

“Lekker hoor, zo’n verzorgd dagje weg op kosten van een of andere stichting. Dat kunnen we allemaal wel gebruiken. Of je kind nu gehandicapt is of niet, we willen allemaal wel een verzorgd dagje op pad. ‘’

Tja, welk gezin gaat er nu niet graag een dagje uit?! Hier vragen de meiden in ieder geval geregeld of we nog wat leuks gaan doen. Maar vanzelfsprekend is het voor ons jammer genoeg niet. Dagjes uit als compleet gezin zijn bij ons een zeldzaamheid.

De grootste zorg is de epilepsie. Want hoe zorgvuldig ook gepland, aanvallen zijn onvoorspelbaar. Vervolgens staan we voor nog een aantal uitdagingen. Het moet rolstoeltoegankelijk zijn, er moet wat te doen zijn maar een overload aan prikkels werkt averechts en wachten op welke manier dan ook is een beproeving. Ook voor ons als ouders! Wachten gaat zo’n 30 seconden goed maar daarna…. Dingen pakken, omtrekken of het aantal decibellen flink opvoeren.

Voor de meiden duurt een dagje weg nooit lang genoeg maar de jongens zijn er na een uur of twee wel klaar mee. En de meiden teleurstellen met de befaamde woorden ‘’Meiden, we moeten zo gaan hoor want de jongens…. ‘’ voelt zo slecht. Ze leveren als zo veel in, op een dagje uit moeten zij niet het gevoel hebben dat (weer) alles om de jongens draait.

En dan nog iets waar maar weinig mensen bij stil staan…Thorben draagt nog luiers. Er zijn nauwelijks openbare verschoningsplekken waar je een groter kind kunt verschonen. Tenzij je de vloer van een (invalide)toilet tot een goede verschoningsplek rekent…

Toch laten we ons niet tegen houden hoor! Dan overwinnen we al die praktische zaken, verzinnen creatieve oplossingen, schipperen tussen ieders wensen en gaan we voor de ontspanning en de lachende gezichten van de kinderen. Die leuke dagen hebben vaak wel een schaduwzijde. Onze knullen zijn ontzettend leuk en lief en je ziet in eerste instantie niks aan ze. Toch laten zij soms gedrag zien en horen waar anderen last van kunnen hebben. Eerlijk is eerlijk, ik zie en hoor dat vaak niet eens meer. Tot ik de blikken van andere mensen zie of een opmerking hoor van een andere ouder. Dan opeens realiseer ik me heel goed dat het niet ‘’normaal’’ is en is daar gelijk het gevoel anderen niet tot last te willen zijn.

Een dagje uit zonder je bezwaard te voelen, zonder die blikken en opmerkingen gewoon genieten van je kinderen is zo fantastisch. Dat hebben wij onlangs weer ervaren toen we te gast waren bij het Cliniclowns College. Een belevenis voor het hele gezin!  Je niet verontschuldigen voor het gedrag van je kinderen en waar alles je uit handen wordt genomen. Waar je niet na hoeft te denken over praktische zaken, waar je onbezorgd geniet en waar je het na afloop nog dagen met elkaar over hebt…

Dat zijn dus ‘’Die dagen weg op kosten van een of andere stichting voor die gehandicapte kinderen’’. Mensen die dat als een luxe zien heb het geluk er geen gebruik van te hoeven maken. Die dagen zijn zoveel meer dan alleen een dagje uit. Dagen die ouders de energie geven er weer tegen aan te kunnen. Dagen waarop je je niet bezwaard voelt maar gewoon kunt genieten. Dat zijn de dagen zonder schaduwzijde maar met een gouden randje!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *