Blog

Andere huis toe

‘’Andere huis toe. Nee blijven. Niet mooi. Andere kamer.’’ Stéan is net de auto uitgestapt. Nog wat slaperig en met rode konen van de autorit van ruim twee uur staat hij nu in de woonkamer. Hij kijkt om zich heen. Dan laat hij zijn hoofd hangen en rolt er een traan over zijn wang. En nog een traan. Hij gaat steeds harder huilen en roept al stampvoetend ‘’Nee blijven hier!!!’’.

Maanden hebben we er naar uit gekeken, in alle vakjes op de aftelkalender is zorgvuldig een sticker geplakt (vaak door Stéan maar ook ik deed enthousiast mee). En nu was de dag daar. Na het, volgens de kinderen, saaie gedeelte bij de notaris gaat ons best bijzondere avontuur beginnen! Eenmaal binnen worden alle kamers geïnspecteerd, rent Thorben rondjes in de grote woonkamer en spelen Stéan en zijn zussen gelijk verstoppertje in de tuin.

Van vrijdag tot en met woensdag zullen we kamperen in onze woonboerderij. Ieder een kamer kiezen, een begin maken met het opknappen maar ook de gewone dagelijkse dingen beleven en ervaren in onze nieuwe woonomgeving. Boodschappen doen, een pretpark in de buurt bezoeken en natuurlijk naar de nieuwe scholen.

Het lijkt wel een film. Blije lachende kinderen in een groen paradijs. Natuurlijk er is veel, heel veel te doen. Maar het enthousiasme overheerst bij iedereen. Met elkaar zijn we direct aan de slag gegaan. Het behang van de muren, vloerbedekking en plavuizen eruit, gipsen muren slopen, de keuken eruit. In minder dan een week hebben we vrijwel de hele begane grond gestript.

De kinderen zijn vol van het feit dat ze naast opa en oma wonen. Even een toetje bij ze eten of gewoon een dikke knuffel halen. Nu lopen ze nog dagelijks meerdere keren binnendoor heen en weer. Als we er straks wonen zullen er duidelijke afspraken komen en gaan we buitenom omdat we de binnendeur eruit zullen halen en dicht gaan maken. Een spontaan plan. Net zoals de keukenmuur die we er uit gehaald hebben en alle radiatoren die er nog voor 1 juli uit moeten. Flinke klussen maar we hebben wel voor hetere vuren gestaan…

En dan opeens is het tijd om weer naar huis te gaan. Alhoewel…Naar huis? De woonboerderij voelt ook al als thuis. ‘’Ik wil nog niet naar huis’’, ‘’Waarom hebben Thorben en Stéan geen vakantie en moeten we nu al terug?!’’ en ‘’Het is zo fijn in het nieuwe huis.’’ klinken van af de achterbank.

Na twee uur rijden staan we voor wat we nu ons ‘’oude huis’’ noemen. Stéan wordt wakker. Nog enigszins slapend loopt hij naar binnen. Hij wrijft in zijn ogen. ‘’Andere huis toe. Nee blijven. Niet mooi. Andere kamer.’’ Hij kijkt om zich heen. Dan laat hij zijn hoofd hangen en rolt een traan over zijn wang. En nog een traan. Hij gaat steeds harder huilen en roept al stampvoetend ‘’Nee blijven hier!!!’’. Nog maar een paar weken knul…

2 Reacties

  • Ine de Deugd

    het IS toch ook veel leuker in het grote nieuwe huis, daar mag je behang van de muren trekken en muren om ver trappen en met een handgrasmaaier het gras te lijf gaan en,,,en,,,,,en…. daar zijn je opa en oma de hele dag bij je.

    geweldig zoals hij, benthe en eefke enthousiast ons het huis hebben laten zien. het gaat een geweldige woonplek voor jullie worden, dat is wat ik jullie van harte toewens.

    fantastisch dat jullie nu maar drie kwartier rijden van mij afwonen, dat ik gewoon even een kop koffie of thee kan komen halen op een ochtend of middag, dat jullie liefste (oud)tante, mijn zus ook naar het noorden gaat verhuizen en mijn directe buurvrouw wordt.

    liefs en tot gauw

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *